Turkije vormt een opmerkelijke brug tussen Europa en Azië en het land weerspiegelt deze twee werelden. De westelijke helft, met de steden Istanbul, Izmir en Antalya, is rijker en dichter bevolkt, gericht op Europa en het Middellandse Zeegebied. Het andere deel, vanaf Ankara naar het oosten, met zijn ruige, weidse steppen, heeft meer in zich van Turkije`s Aziatische erfenis.

Wie voor het eerst in Turkije komt, wordt misschien wel het meest verrast door het uitstekende eten en drinken, waarvoor men een schappelijke prijs vraagt, en door de waardigheid van het Turkse volk.

Overblijfselen uit het verleden bieden zowel het oosten als het westen van het land een bijna overdadige rijkdom, met archeologische vindplaatsen die teruggaan van de steentijd en de Hittieten, via Griekse en Romeinse steden tot Byzantijnse, Seldsjoekse en Osmaanse monumenten, dikwijls in een prachtige omgeving.

Overal bevinden zich natuurwonderen – grotten, watervallen, kloven, vulkanen, meren en bronnen – in een van de meest fantastische landschappen ter wereld.

Uiteraard is het zomer er even warm of heet zoals in de andere streken van Turkije. Op zo'n vier uur vliegen krijg je in de Turkse Rivièra wel een enorme veelzijdigheid aan ontspanning en cultuur voor een goedkope prijs.
Mersin is de hoofdstad van de provincie Içel, en de belangrijkste haven aan de Turkse Middellandse Zee. Een moderne stad met geweldige zandstranden, adembenemende wandelboulevards langs de kust en gevarieerde bezienswaardigheden. Het ruime aanbod van uitgaansgelegenheden, de vele winkeltjes en winkelcentra en de moderne gezondheidszorg maken van Mersin een prettige woonomgeving waar u zult genieten van het leven in Turkije.

Met Engels en Duits kunt u bijna overal terecht, vooral in de grote steden en in de Egeïsche en mediterrane toeristencentra. Op Turkse scholen is Engels de belangrijkste vreemde taal. Onbekendheid met het Turks is daarom geen probleem tenzij u in afgelegen streken of het oosten reist. Dankzij Atatürk gebruikt het Turks vanaf de jaren twintig het Latijnse alfabet (net als het Nederlands) met slechts een paar extra tekens, zoals trema's, die een bepaalde uitspraak aangeven. Het Turks is een Oeral-Altaïsche taal, noch verwant aan de Indo-Europese talen, noch aan het Arabisch.

Ondanks alle associaties met het Oosten is Turkije een efficiënt land, waar de bussen en treinen op tijd rijden en de mensen zeggen wat ze bedoelen. De Turken zijn recht door zee en zullen gewoon nee zeggen wanneer iemand iets onmogelijks van ze vraagt, in plaats van de persoon in kwestie af te schepen met allerlei beloften en verzekeringen.

Het meest opwindende aan de Turkse keuken zijn de meze, heerlijke hapjes die op zichzelf al een maaltijd vormen of als voorgerecht worden gegeten. Met de meze stellen de Turkse koks hun fantasie en creativiteit op de proef, bijvoorbeeld 101 variaties met aubergine. De meze zijn bij uitstek geschikt voor vegetariërs, börek (pasteitjes gevuld met kaas en kruiden), dolma (druivebladeren gevuld met rijst), auberginedips en salades, yoghurt en knoflooksausjes. Olijfolie is de basis van de Turkse keuken. Sommige mensen vinden dat te vettig, weer andere zweren erbij. Het schijnt dat die olijfolie de weelderigheid van de haardossen stimuleert, die in de mediterrane streken zo wordt gewaardeerd. Aan de presentatie wordt de grootste zorg besteed, zelfs het kleinste gerechtje wordt gegarneerd met peterselie, citroen en olijven. Bij de meze wordt zoveel versgebakken Turks brood (pide) geserveerd als u maar wilt. Vanwege de vier zeeën die de Turkse kusten beroeren is ook vis een hoofdbestanddeel van de Turkse keuken. Naast de hamsi, lekkere vishapjes van ansjovis als onderdeel van de meze, worden er hoofdschotels van zeebaars, boniter, zwaardvis, inktvis, grote garnalen, brasem en rode poon geserveerd. Lamsvlees wordt het meest gegeten, als de welbekende kebab, maar ook als köfte (gekruide vleesballetjes). Kip is iets minder populair, maar wordt smakelijk bereid met walnoten, knoflook en paprika en verwerkt in Circassische gerechten. Bij de gerechten worden gewoonlijk salades geserveerd en rijst (pilav), bereid met pijnappels, rozijnen en kruiden.